J’Accuse

Van: Marijke Kemna, NPB-kaderlid

Tot mijn verbazing moest ik vandaag uit het Algemeen Dagblad vernemen dat de aangekondigde extra bemensing van het Regionaal Service Centrum Rotterdam niet structureel is begroot, maar tijdelijk uit het ‘urgentiepotje’ gefinancierd mag worden. Een ongelofelijk bericht. De problemen bij de servicecentra zijn de politiek en de korpsleiding al jaren bekend en niet met tijdelijke maatregelen op te lossen.

Beste korpsleiding, beste politiek,

Bij het Regionaal Service Center (RSC) Rotterdam is een beetje druk van de ketel. Het vooruitzicht dat we versterking mogen gaan werven, via uitzendbureaus, doet goed. Daarmee zijn we er natuurlijk nog lang niet. Het gaat maanden duren voordat de nieuwe collega’s geworven, geselecteerd, gescreend en opgeleid zijn.

'Aangiftelijn'

Ondertussen hebben we de hulp ingeroepen van collega’s op bureaus in de eenheid. Tussen negen en vijf zijn zij onze ‘aangiftelijn’. Mensen die aangifte willen komen doen plannen zij in de agenda’s van de bureaus in. Dat scheelt ons zo’n honderdvijftig gesprekken per dag en dat zijn meteen de langste gesprekken (gemiddeld een minuut of acht).  Wachtrijen zijn er nog altijd, maar niet meer al te extreem en dat is te danken aan lokaal vernuft.

Het is natuurlijk wel een tijdelijk lapmiddel en een extra belasting voor de bureaus. We vullen het ene gat met het andere in afwachting van uw structurele oplossingen.

Algemeen Dagblad

Tot mijn verbazing moest ik vandaag echter uit het Algemeen Dagblad vernemen dat er een addertje onder het gras zit. De extra bemensing is niet structureel begroot, maar mag tijdelijk uit het ‘urgentiepotje’ gefinancierd worden. Dat is geld dat normaal gesproken achter de hand wordt gehouden voor extra inzet bij calamiteiten, zoals het opschalen bij terreurdreiging en het uitvoeren van grootschalige onderzoeken.

Geen nieuws

Het bericht verwondert me. De problemen bij de servicecentra zijn u allen al lang bekend en niet met tijdelijke maatregelen op te lossen.  Dat de burger een ondermaatse service van zijn politie krijgt wist u ook al. Dat weet ik zeker, want ik schreef u zelf al een brandbrief op 17 december 2014. Mijn teamchefs hebben de korpsleiding sindsdien ook allerlei rapporten en brandbrieven doen toekomen en Frank Paauw brak meermaals een lans voor ons.

Niet langer bang

Ik heb totaal geen last meer van koudwatervrees voor de afrekencultuur binnen de organisatie. Ik heb voor mijn gevoel niets meer te verliezen en dat mag u zichzelf aanrekenen. Vandaar: J’Accuse. Uw starre houding en uw gebrek aan initiatief in deze kwestie is fnuikend. U bent sinds 2014 veel te afwachtend bent geweest – het maakt me daarbij niet uit in wiens bureaulaatje de zaak is blijven liggen – en u lijkt nu pas in beweging te komen omdat de NPB en het Algemeen Dagblad reuring maken. Het ligt eindelijk politiek gevoelig en dat helpt. Zo zou het niet moeten zijn. U bent de burger vergeten en dat is kwalijk.

Meer aan de hand

Dat er veel meer aan de hand is dan onderbemensing en ziekteverzuim alleen wist u dus al. U lijkt het er angstvallig niet over te willen hebben, maar de reorganisatie is het grootste struikelblok. De problematiek bij de RSC’s is een direct gevolg van gemankeerde en slecht doorgerekende inrichtingsplannen. Het is wat dat betreft veelzeggend dat de werklastmeting niet voor maar na de reorganisatie wordt gedaan.

Toekenning LFPN-functies

De vaak onrechtvaardige toekenning van functies uit het nieuwe Landelijk Functiegebouw Nederlandse Politie (LFNP)  is nog zo’n euvel. Sinds 1 juli jongstleden heeft u mij van hoofdmedewerker van het Rotterdamse RSC gedegradeerd naar medewerker. Ik sta daarin niet alleen, er werden ruim 9.000 bezwaarprocedures begonnen en in 2.600 gevallen komt daar een rechtszaak van. Tot mijn verbazing werd er geen gebruik gemaakt van de ruimte die de Nationale Politie wel had gekregen om mensen die al jaren naar tevredenheid een bepaalde functie bekleden in de meest overeenkomstige LFNP-functie aan te stellen.

Ongeloofwaardig

Discriminatie staat hoog op de agenda, maar ondertussen vindt de Nationale Politie het volkomen acceptabel dat zij medewerkers in verschillende regio’s niet gelijk betaalt voor gelijk werk. Dat is ongeloofwaardig en werkt weinig loyaliteit in de hand.

Goed werkgeverschap

De Bezwaaradviescommissie heeft de Nationale Politie al laten weten dat de gang van zaken rond het LFNP in juridische zin dan misschien koosjer mag zijn, maar dat de organisatie een aantal ferme tikken op de vingers verdient voor de manier waarop ze met haar medewerkers omgaat. Het korps heeft verzuimd maatwerk te leveren waar dat wel zou moeten en daardoor te weinig goed werkgeverschap betracht. Men heeft het personeel in 2011 en 2013 onvoldoende geïnformeerd over de bezwaarprocedures en het organisatiebelang uit het oog verloren.

Dat verdient remedie. De burgers in onze respectievelijke werkgebieden verdienen beter. Wij verdienen beter.

J’Accuse en ik daag u uit. Ik daag uit om weer moedig, betrouwbaar, integer, verbindend, waakzaam en dienstbaar te zijn.